บทความน่ารู้สำหรับประชาชน

โรคไฟลามทุ่ง

ผศ. พญ. รัตนาวลัย นิติยารมย์
สาขาวิชาโรคผิวหนัง ภาควิชากุมารเวชศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล


โรคไฟลามทุ่ง (erysipelas) เป็นการติดเชื้อของผิวหนังในชั้นหนังแท้ เป็นการติดเชื้อที่พบได้ในคนทุกเพศทุกวัย แต่พบได้บ่อยในผู้ที่มีแผลเรื้อรัง หรือผู้ที่มีการอุดตันของหลอดน้ำเหลือง

สาเหตุ
เชื้อก่อโรคส่วนใหญ่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียชนิด Streptococcus pyogenes

อาการและอาการแสดง
ตำแหน่งที่มีการติดเชื้อมักเริ่มจากการมีผื่นบวมแดง ซึ่งจะแพร่กระจายได้อย่างรวดเร็วจนมีการอักเสบบวมแดงมากเป็นปื้นนูน ที่มีขอบเขตแยกจากผิวหนังปรกติได้ชัดเจน อาจเห็นผิวหนังมีลักษณะคล้ายผิวส้ม ผู้ที่เป็นโรคมักมีอาการไข้ หนาวสั่น อ่อนเพลีย คลื่นไส้อาเจียนร่วมด้วย โรคนี้มักมีการแพร่กระจายของการติดเชื้อไปตามหลอดน้ำเหลือง ทำให้เกิดการอักเสบของหลอดน้ำเหลืองและอาจพบมีต่อมน้ำเหลืองบริเวณใกล้เคียงโตร่วมด้วยได้

การวินิจฉัยโรค
การวินิจฉัยอาศัยจากอาการและอาการแสดงเป็นสำคัญ การตรวจวินิจฉัยโดยการตรวจเลือดอาจพบมีจำนวนเม็ดเลือดขาวเพิ่มขึ้น หากบริเวณรอยโรคมีตุ่มหนอง การนำหนองมาตรวจและการเพาะเชื้อจะสามารถบอกเชื้อก่อโรคได้ชัดเจน

การวินิจฉัยแยกโรค
หากพบรอยโรคที่บริเวณใบหน้า ควรพิจารณาแยกกับผื่นผิวหนังอักเสบจากการแพ้สารสัมผัส หรือผื่นจากการแพ้แสง ซึ่งมักไม่พบอาการไข้ หนาวสั่น หรืออ่อนเพลีย

การรักษา
ในผู้ป่วยที่มีอาการไม่รุนแรงและมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง อาจพิจารณาให้การรักษาโดยยาปฏิชีวนะชนิดรับประทาน แต่ในผู้ป่วยเด็ก หรือผู้ที่มีความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน การรักษาหลักคือการให้ยาปฏิชีวนะทางหลอดเลือดจนเมื่ออาการดีขึ้นสามารถเปลี่ยนเป็นยารับประทานโดยระยะเวลาในการให้ยาทั้งหมด 10-14 วัน การประคบบริเวณที่อักเสบด้วยน้ำอุ่น อาจทำให้ผู้ป่วยรู้สึกสบายขึ้น รวมทั้งควรแนะนำสุขอนามัยในการดูแลผิวหนัง

การพยากรณ์โรค
การพยากรณ์โรคดี สามารถรักษาให้หายได้ด้วยยาปฏิชีวนะ โอกาสการเป็นซ้ำขึ้นกับโรคประจำตัวของผู้ป่วย

คำแนะนำสำหรับการดูแลเบื้องต้นด้วยตนเอง
ในผู้ที่มีโรคประจำตัว เช่น ผู้ที่มีแผลเรื้อรังที่ขา หรือมีการอุดตันของหลอดน้ำเหลือง ควรดูแลสุขอนามัยของผิวหนังให้ดี หลีกเลี่ยงการแกะเกา และคอยเฝ้าระวังการติดเชื้อ หากมีอาการบวม แดง อักเสบของผิวหนัง ร่วมกับมีอาการไข้ อ่อนเพลีย ควรมาพบแพทย์
Share: